بازدید کل: 131552

بازدید امروز: 79

بازدید دیروز: 64

مائده ی بهار

 

 

 

 

 

 

پارسال همین موقع ها چند تا گلدون کوچولو خریدم،گذاشتمشون تو آشپزخونه پشت پنجره،هر روز از دیدنشون کلی ذوق کردم،قربون صدقشون رفتم،براشون موزیک پخش کردم ولی با وجود همه این رسیدگی ها خیلی ضعیف بودن،شروع کردم به خوندن مطلب در مورد نگهداری و درمانشون،دیدم برخلاف حرفای گلفروش این گلا هوای آزاد میخوان تا رشدشون اصطلاحا علفی نشه و برای درمانشون هم باید سرزنی بشن(روشی که در اون ساقه گیاه بریده میشه تا گیاه تحریک به رشد بشه و قویتر بشه)،منتقلشون کردم به تراس ولی دلم نیومد ببرمشون،ترسیدم خراب بشن،هر بار که میرفتم و نگاهشون میکردم با خودم کلنجار میرفتم که ببرمشون ولی باز میگفتم نه،اینجوری نگه داشتنشون بهتر از خشکیدنشونه،تا اینکه یه روز دلو زدم به دریا و تیغ برداشتم،همشونو بریدم...

الان چند ماه از اون اتفاق گذشته،گلدونای من سالم و سرحالن،بعضیاشون تبدیل شدن به چند تا گلدون و پاجوش زدن،بعضیاشونم گل دادن و نوید اومدن بهار‌ میدن.

امروز که بینشون راه میرفتم با خودم گفتم هیچ نشانه ای در طبیعت بی حکمت نیست،نباید ساده از کنارش گذشت،خیلی از ماها مثل گلدونای من رشدمون علفیه،قد کشیدیم و بزرگ شدیم ولی اونجایی که باید باشیم نیستیم،میترسیم از اینکه سرزنی بشیم،میترسیم اون چیزی که داشتیم هم از دست بدیم،غافل از اینکه تا اینکارو نکنیم قوی نمیشیم،تا از بیخ و بن ساقمونو نبریم ریشه نمیزنیم....

پس تو سال جدید با ترسامون روبرو بشیم ،شجاع باشیم و تیغ دست بگیریم . مائده رزاق پور نوروز نود و نه 

تاریخ ارسال: 1399/1/2
تاریخ بروزرسانی: 1399/1/2
تعداد بازدید: 95
ارسال نظر